Πολλά ανέκδοτα....

Γεια σας τι κάνετε; Εγώ είμαι μια χαρά! Αλλά πριν τα ανέκδοτα θα σς παρακαλέσω να γίνεται μέλη στο μπλογκ μου! Το όνομά του είναι sinolakia-makigiaz.blogspot.com και άμα καμιά θέλει να γίνει writer δεν έχω κανένα πρόβλημα! Τώρα τα ανέκδοτααααα!!

 1. Αφού τελείωσε το πανεπιστήμιο ένας ωραίος νεαρός δεν μπορούσε να βρει δουλειά...
Δεν είχε καθόλου χρήματα ούτε για το ενοίκιο.Του ήλθε μια φαεινή ιδέα!Έγραψε έξω από την πόρτα του σπιτιού του με μεγάλα γράμματα...
Στο κρεβάτι: 100 EURO
Στον καναπέ: 50 EURO
Στο πάτωμα: 25 EURO
Μια γριούλα περνώντας έξω από την πόρτα του σταμάτησε και διάβασε την αγγελία.
Γύρισε γρήγορα στο σπίτι της, μάζεψε όλες τις οικονομίες της και
γρήγορα πίσω στο σπίτι του νεαρού.
Όταν έφτασε στο σπίτι του έδωσε όλα τα χρήματα στον νεαρό. Βλέποντάς
την ο νεαρός αισθάνθηκε αμήχανα στην αρχή, αλλά πάντως μέτρησε τα
χρήματα: 100 EURO! Φίλησε την γριά και την ρώτησε:
-Στο κρεβάτι βέβαια ....;
Χαμογελώντας η γριά του είπε:
- Μην γίνεσαι αστείος...
Τέσσερις φορές ... στο πάτωμα !!!!!




2. Δυο τύποι ψαρεύουν στην προκυμαία.
Ο ένας δεν πιάνει τίποτα.
Ο άλλος κάθε λίγο και λιγάκι πιάνει κι από ένα ψάρι σχεδόν 1 μέτρο, το βγάζει από το αγκίστρι και το ξαναρίχνει στη θάλασσα.
Μετά από ώρες λέει ο πρώτος: - Ρε φίλε σε βλέπω τόση ώρα να....
πιάνεις τόσο μεγάλα ψάρια, αλλά γιατί τα ξαναπετάς στη θάλασσα;
- Εγώ φίλε μου είμαι πολύ πλούσιος, πάω στις ταβέρνες και τρώω τα καλύτερα ψάρια, αλλά ψαρεύω γιατί μου αρέσει η διαδικασία.
Να σηκώνομαι πρωί, να παίρνω τα σύνεργα, να βάζω τα αγκίστρια στην πετονιά, να δολώνω τα αγκίστρια, να περιμένω μέχρι να τσιμπήσει το ψάρι, αυτή είναι απόλαυση για μένα.
- Και δε μου τα δίνεις εμένα τα ψάρια, που είμαι πολύ φτωχός και έχω και 7 παιδιά να θρέψω.
- Καλά και αφού είσαι φτωχός, γιατί έκανες τόσα παιδιά;
- Δεν το 'θελα ρε φίλε, αλλά μου άρεσε η διαδικασία

3.  Άνοιξε ένας μεγάλος οίκος ανοχής με μοντέλα
στον πρώτο όροφο, νοικοκυρές στον δεύτερο και καθηγήτριες στον τρίτο...
Την πρώτη βδομάδα λειτουργίας τα μοντέλα, οι νοικοκυρές και οι καθηγήτριες απέφεραν όλες κέρδη 1000 ευρώ.
Την δεύτερη βδομάδα τα μοντέλα έβγαλαν 800 ευρώ, οι νοικοκυρές 700 ευρώ και οι καθηγήτριες 3500 ευρώ, ενώ κάθε εβδομάδα που περνούσε τα μοντέλα και οι νοικοκυρές έβγαζαν όλο και λιγότερα ενώ οι καθηγήτριες όλο και περισσότερα.
Πιάνει λοιπόν, και ρωτά έναν πελάτη που ήταν κάθε μέρα εκεί:
- Γιατί προτιμάς τις καθηγήτριες και όχι τα μοντέλα ή τις νοικοκυρές;
Γιατί τα μοντέλα είναι μη μου άπτου «μη το ένα, μη το άλλο, μη θα μου σπάσει κανένα νύχι, μη θα χαλάσει το μακιγιάζ μου...», οι νοικοκυρές πάλι είναι συνέχεια «όχι στο κρεβάτι, μόλις το έστρωσα, όχι στον καναπέ, είναι καινούργιος... μην πατάς εδώ, μη θα χαλάσεις εκείνο», ενώ οι καθηγήτριες δεν προλαβαίνεις να... τελειώσεις και σε ρωτάνε: «Το καταλάβατε κύριε, ή να το ξανακάνουμε για να το εμπεδώσετε;»


4. Μια ωραία νεαρή κυρία ήταν
στο αεροπλάνο από Ηνωμένες Πολιτείες προς Αθήνα δίπλα σε ένα καλόγερο...
Πάτερ μου να σας ζητήσω μια χάρη; ρωτάει η κυρία.
Φυσικά κόρη μου, τί μπορώ να κάνω; απαντά ο αγαθός καλόγερος.
Να σας πω, αγόρασα ένα πολύ ακριβό δώρο, δηλαδή ένα σούπερ ηλεκτρονικό πιστολάκι μαλλιών για τα γενέθλια της μητέρας μου που είναι πάνω από το όριο του τελωνίου και φοβάμαι ότι... θα μου το κατασχέσουν αν δεν πληρώσω το τέλος. Μήπως υπάρχει κάποιος τρόπος να το περάσετε από το τελωνείο για μένα; Κάτω από τα ράσα σας μήπως;
Θα ήθελα να σε βοηθήσω παιδί μου, αλλά πρέπει να σε προειδοποιήσω: Δεν θα πω ψέμματα.
Μα πάτερ μου, κανείς δεν θα σας κάνει ερωτήσεις έτσι που έχετε πράο πρόσωπο και είστε και καλόγερος!
Προσγειώνονται λοιπόν, αποβιβάζονται και όταν φτάνουν στο τελωνείο η κοπέλα
αφήνει τον καλόγερο να περάσει πρώτος.
Εκεί ρωτούν τον καλόγερο:
Πάτερ έχετε τίποτα να δηλώσετε;
Από το κεφάλι μου μέχρι τη μέση μου, δεν έχω τίποτα να δηλώσω, απαντά ο καλόγερος.
Ο τελωνειακός φυσικά βρήκε την απάντηση παράξενη και ξαναρωτά:
Και έχετε τίποτα να δηλώσετε από τη μέση σας μέχρι το πάτωμα;
Ναι, έχω ένα θαυμάσιο εργαλείο σχεδιασμένο για χρήση μιας γυναίκας, αλλά το οποίο είναι έως τώρα αχρησιμοποίητο.
Ξεσπώντας στα γέλια ο τελωνειακός λέει:
Περάστε πάτερ, ο επόμενος ...


5.  Ήταν ένας τύπος που πέθανε και πήγε στους ουρανούς.
Βλέπει λοιπόν μπροστά του δύο πόρτες. Η μία έλεγε "Παράδεισος" και η άλλη "Κόλαση". "Πού να πάω;" αναρωτιόταν, στήνει λοιπόν αυτί στο παράδεισο και ακούει ουρλιαχτά. Μπαίνει μέσα,
- "Τι γίνεται ρε παιδιά;", λέει.
- "Τίποτα μωρέ, κάνουμε.....  σε έναν άγγελο την τρύπα για να του βάλουμε το δεξί φτερό". Μετά από λίγο ξανακούει ουρλιαχτά από τον παράδεισο.
- "Τι γίνεται ρε παιδιά;", λέει.
- "Τίποτα μωρέ, τώρα του κάνουμε την τρύπα για το αριστερό φτερό". Μετά από λίγο ξανακούει ουρλιαχτά.
- "Τι γίνεται ρε παιδιά;".
- "Τίποτα μωρέ, τώρα του κάνουμε την τρύπα για το φωτοστέφανο".
- "Ααααα...", λέει ο πεθαμένος, "εσείς εδώ θα με γεμίσετε τρύπες. Θα πάω στην κόλαση".
- "Μα εκεί θα σε *****ουν", του λένε οι άλλοι.
- "Την τρύπα τουλάχιστον την έχω από μόνος μου".


6.  Κάποτε πέθανε ο πιο κρυουλιαρης άνθρωπος του κόσμου και όταν πήγε
, στον παράδεισο παραπονιόταν συνεχώς στον Άγιο Πέτρο ότι κρυώνει.
Απελπίστηκε  λοιπόν ο Άγιος Πέτρος και τον στέλνει στην κόλαση, για να ζεσταθεί.
Τον παίρνει ο διάβολος και τον βάζει μέσα σένα....
 καζάνι, γεμάτο καυτό λάδι!
Την τρίτη μέρα όμως ο κρυουλιαρης ζήτησε πάπλωμα για να σκεπαστεί!
Τότε ο διάβολος τον βγάζει απ' το καζάνι και τον βάζει σένα φούρνο, με θερμοκρασία 300.000 βαθμούς Κελσίου και τον αφήνει ένα χρόνο.
Μια μέρα τον θυμάται και μονολογεί:
Αμάν τον ξέχασα τον φουκαρά!
Τώρα πια θα' χει λιώσει!
Ας δούμε τι έγινε, ανοίγει την πόρτα και φωνάζει:
Είναι κανείς εδώ; και ακούει :
- πορταααα ρεεε!!!


Aυτά για τώρα! Πολλά φιλιά -demmie-